PROFICIAT EREDEKEN VALEER DESCHACHT!

Inleiding
Eredeken Valeer Deschacht, geboren op 13 februari 1925 in Veurne, wordt dus 95 jaar! Om hem terecht te huldigen wou de dekenij een interview met deze veelzijdige, spirituele en overtuigde priester. Merk wel op dat velen hem nog met de toenmalige Franse uitspraak ‘Valère’ noemen maar die naam heeft hijzelf ‘vervlaamst’ tot Valeer. Wie Latijn kent, weet dat dit van ‘valere’ komt: sterk, krachtig, waard zijn, vermogen.

Levensloop
Valeer studeerde aan het college van Veurne, lagere school en humaniora. In die tijd behelsde het lager zeven jaar. In die laatste jaren was hij leider van de KSA, later zelfs regionaal in het Veurnse. In zijn 18 maanden legerdienst was hij reserveaalmoezenier, tijdens de Koreaanse oorlog. Na zijn licentie in Rome, uitte hij aan de president van het seminarie zijn wens om ‘onderpastoor’ (nu = medepastoor) te worden. Er was toen slechts één gewijde die dat direct na zijn priesterstudies had mogen doen: Achilles Jonckheere die 100 jaar geleden het Vlasverbond oprichtte. Valeer was de tweede uitzondering en werd gedurende drie jaar onderpastoor in Torhout. Dan eerst regionaal en ten slotte nationaal proost van drie pijlers: de christelijke middenstand (met Albert De Clerck, vader van), de christelijke werkgevers (met Leon Bekaert) en het Vlasverbond. Toen hij 65 werd, volgde nog tien jaar als deken in Kortrijk, zoals velen hem zich zeker herinneren. Maar proost van het Vlasverbond … is hij nog altijd!

Priesterleven
Als priester is zijn grootste bekommernis: de uniciteit (het uniek-zijn) van ons geloof. De verantwoording daarvan dragen en afleggen. Doen wij immers niet te weinig om die waarheid uit te dragen? Onze godsdienst met Jezus als kern, Zoon van God, is verantwoord. En een tweede kerngedachte: geborgen in Gods trouw, in Gods goedheid. Het eindwerk voor zijn licentie handelde over de priester-wetenschapper Pierre Teilhard de Chardin die God als de oorsprong van alles zag, die wetenschap en geloof als wederzijdse bevruchting zag, absoluut geen tegenstelling, eerder als een ineenstrengelen. Achter zijn bureau hangt er een mooi en alleszeggend schilderij met Teilhard en een kind: Gods schepping die uiteindelijk leidde naar de geboorte en het intellect van de mensheid.

Mooie momenten
Valeer vergeet zijn collegetijd niet waarin hij graag terugdenkt aan de KSA: hij leerde er heel veel van.
Een tweede mooie periode was die van zijn studie en zijn licentie in Rome. Met zestien waren ze (als groep van de jezuïeten). Er waren twee Polen. Wie was een van die Poolse medestudenten, als dominicaan? Karel Wojtyla, de latere paus Johannes Paulus II. Toen deze in april 2005 overleed, vertelde eredeken Valeer in de Sint-Maartenskerk over de gezamenlijke tijd in Rome: toen het avondgebed beëindigd was, bleef de latere paus nog urenlang bidden, tot 22 uur. Sporten? Daar had hij toen geen tijd voor. Rome bezoeken? Zogoed als geen tijd ervoor. Wij voetbalden, maar Karel niet. Hij was een echt voorbeeld van godsvrucht. Valeer zelf werd daar omschreven als een zeer vroom man.

En de huidige kerk?
Als wij teruggaan naar zijn grootste bekommernis (verantwoording, het uniek-zijn), dan volgt de vraag: doen wij niet te weinig voor ons geloof, moeten wij niet meer ons best doen om dat uit te dragen, te verkondigen, ook intellectueel? Ons geloof is te zwak, we worden overweldigd. Wij hebben nochtans dat unieke: de verrijzenis van Jezus. Pasen als het unieke en hoopvolste teken. Heeft Paulus het daarover niet gehad: als Jezus niet verrezen is, wat is ons geloof dan nog? Hoe kun je het nog ten gronde verdedigen? En diezelfde Paulus had het over de totale samenvatting van alle geloof met zijn diepste boodschap: de liefde.

Zijn inspirerende boekjes en geschriften
Eredeken Valeer Deschacht heeft in zijn appartement ontzettend veel boeken. Godsdienst. Geloof. Lectuur, lectuur en nog eens lectuur volgens de slogan die prijkt op een leien plaat: Elk uur. Onmetelijk rijk. Elk uur benutten, geen tijd verliezen. Met zijn talloze boekjes proza en gedichten heeft hij ontegensprekelijk zijn hele leven door ook op die wijze ‘verkondigd’. Nog schrijft hij maar vooral om het beste van de anderen door te geven zoals in zijn laatste filosofische Een dialoog met onszelf bij de aanvang van het nieuwe jaar. Want onze inzet kan nooit sterk genoeg zijn. Het is bijzonder goed wat we doen. De terugslag daarvan komt er wel.

Proficiat
Na een betekenisvol en verrijkend interview met hem, ervaar je: dit is een minzaam man, diepgelovig, spiritueel, apologetisch: een vurig verdediger van ons geloof waar hij ten volle achter staat. Hij is uiterst belezen en heeft zichzelf maximaal verrijkt met bergen geloofslectuur in de ruimste zin van het woord. 95? Ja, maar zo spiritueel, zo helder van geest, zich nog voldoende behelpende in zijn appartement, een sterk geheugen ondanks die hogere leeftijd!
Eredeken Valeer, van harte gefeliciteerd met je beklijvende, veelzeggende levensloop als mens en als priester en als geloofsverdediger. Ad multos annos!

 

De andere +90 priesters in het decanaat:

 

Julien Carpentier
Alfons Bouckaert
Frans Vandorpe
Valeer Deschacht
Lucien Decroix
Piet Thomas
André Herman
Arnold Lambrecht
°1924.02.20
°1924.03.02
°1924.08.31
°1925.02.13
°1927.01.05
°1929.04.20
°1929.09.07
°1930.08.07